Op 15 maart zag ik op de veilingsite eBay een te restaureren heinkel
kabine staan. De prijs was wel iets boven mijn begroting, maar het trok toch
wel.
Na een emailcontact met de verkoper ben ik op 20 maart (een dag vóór de
afloop van de veiling) gaan kijken. Het zag er redelijk uit. Wel veel werk aan,
maar dat is juist leuk om te doen.
Na een spannende dag - want je weet nooit of er nog andere bieders zijn - lukte het mij, wel tegen
de vraagprijs, de aankoop te regelen op 21 maart.
Op donderdag 23 maart ben ik hem, samen met mijn zoon opgaan halen.
Waarom koop je nu zo'n kabine?
Voor mij en mijn vrouw schuilt er een stukje
nostalgie in. Wij reden al een Heinkelscooter in 1966. Net als velen vonden we
het wel leuk om droog te zitten en hebben toen de scooter verkocht en een
Messerschmitt aangeschaft. Hier hebben we veel plezier van gehad. We zaten wel
achter elkaar, maar in ieder geval droog. In dit autootje heb ik eigenlijk
leren autorijden. Het halen van mijn autorijbewijs was een fluitje van een
cent.
Toen deed zich de gelegenheid voor om een
Heinkel Kabine aan te schaffen. Hierin kon je naast elkaar zitten. Toch wel leuker
dan achter elkaar. We hebben toen de Messerschmidt geruild voor de Heinkel
Kabine. Jammer genoeg bleek dit een miskoop. Hij heeft nauwelijks gereden en
bleek volgens mijn buurman, die een garagebedrijf had, helemaal vastgelopen te
zijn: rijp voor de sloop! Ik heb alleen het kentekenbewijs nog in mijn bezit.
De sloop
Op vrijdag en zaterdag 24 en 25 maart heb ik
het grootste deel kunnen slopen. In mijn voordeel was dat er blijkbaar al
iemand aan begonnen was, maar de moed had opgegeven. De meeste bouten en moeren
zaten al los. Lastig is wel, dat veel onderdelen los meegekomen zijn. Waar ze
voor dienen en of alles er zo'n beetje bij zit moet ik nog uitzoeken. Op de
fotopagina staan al een paar foto's!